من هیچ وقت به افغانستان سفر نکردم و نزديكترين فاصله من با افغانستان 15سال پیش بود که با تریلی پدرم به فریمان رفتیم! با اینحال طبق اطلاعات بدست آمده از چندتا کارگر افغانی(!) و کمی هم مرور اخبار تلویزیون، سال گذشته در پیش­بینی انتخابات افغانستان، پیروزی حتمی حامد کرزی را برآورد کرده و دلایلش را هم مختصر گفته بودم(+). چند شب پیش گزارشگر شبکه1 از کابل گزارش می­داد و یش­بینی می­کردکه انتخابات به دور دوم کشیده می­شود و یا اینکه عبدالله عبدالله گفته بیش از 60 درصد آرا از آن اوست، خیلی تعجب کردم. یاد دوران انتخابات خودمان افتادم، درحالی که همه­ی شبکه­های رسمی و معروف دنیا از CNN و واشینگتن­پست گرفته تا شینهوا و بقیه رسانه­ها، پیش بودن احمدی­نژاد را تایید کرده بودند(اینجا ببینید)، برای من جالب بود که گزارشگر تلویزیون کره شمالی برخلاف رسانه­های بزرگ، رای دو رقیب ایرانی را برابر توصیف کرده بود.

با اینکه کرزی را امریکاییها بقدرت رسانده­اند ولی این­روزها، او در مقابل غرب مستقل عمل می­کند. کرزی که همیشه روحیه­ی استقلال­طلبی­اش حتی در مقابل ایران، برای من ستودنی است، با واقعیت­نگری، تمام تلاش خود را برای نجات افغانستان کرده­است. مهمترین علت تمایل افغانها به او، سر خم نکردن در مقابل غرب، دفاع از حقوق افغان و از سویی مقابله با طالبان است. حامد کرزی که در 2سال اخیر نگاه به شرق را در سیاست خارجه­اش رسمیت بخشیده است هیچ رقیب جدی در افغانستان ندارد و تمام این تبلیغات، ساخته­ی رسانه­های غربی است و تنها رقیب او کشورهای غربی هستند. این موضوع بقدری جدی است که حتی سال گذشته امریکا موضوعی را بررسی می­کرد که یک امریکایی یعنی زلمای خلیل­زاد را به زور رییس جمهور افغانستان کند تا شاید خیالش از افغانستان راحت شود!

در همین راستا توطئه تقلب در انتخابات را هم رسانه­های غربی شرع کرده­اند(+) ولی غرب بداند افغانستان همیشه برادر ایران خواهد ماند تا چشم بدخواهان کور شود.