شايد تاكنون متوجه اين مساله شده ايد كه در گوگل رتبه(ranking) وبلاگهاي فارسي معمولا بالاتر از سايتهاي پر محتوي و يا دولتي است.اصلا كاري با سياستهاي گوگل و... ندارم آنچه مورد نظر من است اين كه؛ اگر سايتهايي مثل سازمان اسناد، باشگاه انديشه، تبيان ... و يا خبرگزاري هايي مثل فارس را پاسداران "انقلاب اسلامي" در دنياي مجازي فرض كنيم مطمئنا وبلاگها مي توانند بسيجيان اين سپاه بحساب بيايند؛ با همان قابليتهاي انعطافي و آزادي براي ابتكارهاي فردي و رشد خلاقيتها.

   نكته ي مهم اين است كه در اين جبهه (بسيجيان اينترنت)  دنياي غرب از ايران جلوتر است. يعني با تربيت و اجازه رشد به وبلاگهاي مورد نظر خود، جبهه اي قوي براي جهت دهي افكار عمومي شكل داده اند. مثلا سايت خبری گاردين داراي بخشي بنامblogs است كه ضمن ارايه خدمات رايگان وبلاگ از وبلاگهايي كه در جهت سياستهاي خودشان مي باشند(باكمي تلورانس و تحمل) با انواع پشتيباني اجازه رشد بيشتر مي دهند. تا جايي كه مثلا همين گاردين با آن همه كار حرفه اي و مخاطب در تمام جهان حاضر مي شود در صفحه اصلي خودش، گاه اخبار و تحليلهاي مربوط به وبلاگهاي شخصي را در همان قالب اصلي ذيل اخبارش درج كند. چيزي كه براي خبرگزاري هاي ما مثلا فارس و ايرنا و... مثل فحش مي ماند! البته سايتهاي بزرگ ديگري مثل فاكس نيوز (foxblogs) و خبرگزاري رويتر (Reuters Blogs) نیز به همین شکل و شاید جدی تر، این سیاست را دنبال می کنند. 

   در سازمانهاي فيزيكي ما نيز همين بي توجهي وجود دارد؛ تاكنون من نشنيده ام كه يك پايگاه بسيج كارگاه وبلاگ نويسي برگزار كند. و در حالي كه در كشور ما نشريات مرتبط با فناوري اطلاعات و اينترنت به تعداد بسياري چاپ مي شود ولي من هنوز نديده ام كه در قسمتي از آنها در مورد بلاگرها و وبلاگها ستون ثابت يا مطلب جدي داشته باشند. اصلا چرا يك نشريه وبلاگ در كشور منتشر نمي شود؟ در حالي كه بلر نخست وزير انگليس موقعيت وبلاگهاي فارسي را درك كرد و سال گذشته خطاب به ايرانيان گفت: "بنده مي دانم كه ايران بيشترين سرانه وبلاگ در جهان را داراست و شما مردمي..." ولي هنوز در داخل كشور به اين بسيجيان بي ادعا توجهي نشده است.

منظور من دخالت در چهار ديواري نوشته هاي شخصي افراد نيست. بلكه منظور توجه دادن ارگانهاي انقلابي مثل بسيج، سپاه صدا و سيما، حوزه ها و... به اين حيطه و استفاده از قابليتهاي بسيار زياد آن در جهت اهداف انقلاب اسلامي و رشد كمّي و كيفي اين نوع وبلاگها و وبلاگ نويسان است.

   شايد در شرايط فعلي، رشد كمّي بيشتر نياز باشد. چرا كه رشد كيفي با مرور زمان و كسب تجربه براي وبلاگ نويسان حاصل مي شود. ضمن اينكه آموزش حين كار، مهمترين خصوصيت فعاليت در جهان اينترنت مي باشد. از طرفي كيفيت وبلاگها بيشتر به شخصيت نويسندگان و ميزان علم و دانش و ديگر توانايي هاي فردي آنها بستگي دارد.