برای مقدمه باید بعضی از حقوق فراموش شده زن در اسلام را یادآوری کنم؛

   طبق قانون اسلام زن هیچ وظیفه ای در قبال پخت­وپز خانه و یا شست­وشو در خانه ندارد. زن هیچ وظیفه ندارد که منزل را تمییز نگه دارد. سنت در اسلام این­گونه بوده که مهریه­ی زن را همان هنگام عقد به­طور کامل به او پرداخت می­کردند. زن حق دارد بابت هرکاری که در منزل می­کند مبلغی را غیر از نفقه­ی دایم از شوهر مطالبه کند. زن حتی حق دارد بابت حامله شده مبالغی را بخاطر نگه­داشتن فرزند در رحم از شوهرش دریافت کند. زن هیچ وظیفه­ای در قبال شیر دادن فرزند ندارد و اگر خواست می­تواند بخاطر شیر دادن به بچه از شوهرش وجهی را مطالبه کند.... زن تنها دو وظیفه در خانواده دارد؛ تامین روحی و عاطفی شوهر و تربیت فرزند. والسلام!

به­عبارت دیگر زن در خانواده جز تربیت انسان که بزرگ­ترین و پیچیده­ترین عمل

همایش حقوق و مسوولیت زن در نظام اسلامی! تیرماه ۸۵

انسان است هیچ تکلیفی ندارد.

   آنچه باعث شده که زنان ما امروزه پا به کوچه و بازار گذاشته­اند یک دلیل عمده دارد؛ بزرگی و اهمیت عمل عظیم انسان­سازی را باور نکرده­اند.

   روح­الله خمینی در کودکی، پدرش را از دست می­دهد و در واقع ایشان را مادر و عمه­اش تربیت کردند؛ به­نظر شما نقش این دو زن در تاریخ معاصر ما موثرتر بوده یا نقش مثلا پروین اعتصامی یا فلان زن فعال اجتماعی؟

   اصلا موضوع مورد بحث مرز حضور زن در جامعه نیست بلکه حرف ما اهمیت این تکلیف بزرگ زنان در قبال جامعه بشری است -که متاسفانه در حال فراموش شدن می­باشد- و نهایتا بهانه­های آن که منجر به جنجال فمینیست­ها شده است. عمده احکام مقدس اسلام که به­طور غیر مستیقم باعث کم­شدن حضور فیزیکی زنان در جامعه می­شود؛ یادآور این وظیفه بزرگ زنان در قبال بشریت است. آنچه که شیطان و شیطان­پرستان غرب از آن هراس دارند تربیت هزاران خمینی دیگر در ایران و جهان است. پس این همه تلاش و دست و پا زدن آنها برای فمینیسم خیلی هم مسخره نیست.