حضرت امير را به خيال خودشان نصيحت مي كردند كه شما يك مدتي معاويه را بگذاريد در حكومت شما باشد و بعد كه پايه حكومت شما قوي شد، آنوقت او را رد مي كنيد به هيچ يك از آن حرف ها اعتنا نكردند

 *** صحيفه نور ج 19 صفحه 19 تاريخ: ۱۲/۳/۶۳

آنهايي كه به ما اشكال مي كنند كه شما چرا سازش نمي كنيد با اين قدرت هاي فاسد، آنها از باب اين كه همه چيز را با چشم مادي ملاحظه مي كنند، با چشم طبيعي حل و فصل اشيا را مي كنند. آنها نمي دانند كه انبياي خدا چه رويه اي داشتند، با ظالم چطور برخورد مي كردند، يا مي دانند و خودشان را به كوري و كري زدند. سازش با ظالم، ظلم بر مظلومين است، سازش با ابرقدرت ها، ظلم بر بشر است. آنهايي كه به ما مي گويند سازش كنيد، آنها يا جاهل هستند يا مزدور. سازش با ظالم، يعني، اين كه دست ظالم را باز كن تا ظلم كند. اين خلاف راي تمام انبياست. انبياي عظام، تا آن جا كه توانستند جديت كردند كه ظلم را از اين بشر ظالم بزدايند، به موعظه، به نصيحت، به امر به معروف، به نهي از منكر، به  انزلنا الحديد و فيه باس شديد ،  آخر الدوا الكي ، بعد از آنكه موعظه نشد، نصيحت نشد،* آخر دوا اين است كه داغش كنند. شمشير، آخر دواست.